زجور وظلم به ذکر ودعاشب وروزیم          به پای صبرخدا روز وشب همی سوزیم

          بگو جواب کدامین گناه می باشد            که باز همسفر غصه های دیروزیم

          سالها منتظر حادثه ای پیر شدیم          زیر رگبار زمان پیر و زمین گیر شدیم

          روزی اندر دل باران پی دریا بودیم           شدیم از آخر سر قطره و تبخیر شدیم

          کی توانیم به سرمنزل مقصود رسیم       ما که بر جسم و تن خود غل وزنجیر شدیم

          عمری از کبر و حسد آینه ها بشکستیم   نتوان گفت که بازیچه تقدیر شدیم

          پیش هر عالم دانا که شکایت بردیم        بی گمان رفیق صدساله تقصیر شدیم

          بس که با این دل ما چرخ فلک بازی کرد   ما ز دنیا و زدل بستگی اش سیر شدیم

          همچو آدم به هوای شکمی از گندم        غافل از سوره پر معنی انجیر شدیم

          خواست شیطان بزند تیغ به ایمان وبدین   با یکی وسوسه خود قبضه شمشیر شدیم

          کاش مردی ز دل حادثه ها می آمد        سالها منتظر حادثه ای پیر شدیم

دلم بدست تو دادم جفانمودي و رفتي       دوباره مثل هميشه خطا نمودي و رفتي

كدام گوشه قلبم نگه كنم كه نباشي        مرا خراب رفاقت رها نمودي و رفتي

چقدر زمزمه كردي بگوش ساده و اما        تو راز اشك مرا بر ملا نمودي ورفتي

توراكه رسم وفادرمسير عشق نباشد        دلم به عشق چرا آشنا نمودي و رفتي

نسيم گشتي واز انتهاي كوچه گذشتي     كمي غبار خيانت هوا نمودي و رفتي

ميان خاطره هايم نبود خاطره بدتر             كه ريسمان محبت جدا نمودي و رفتي

نبود وقت نوشتن بخاطر تو نوشتم             تويي كه هرچه جفاشدبه مانمودي ورفتي

آن روز كه روشود گناه من وتو     اعضاي بدن هست گواه من وتو

اي كاش درآن لحظه آخرباشد     برقامت عباس نگاه من وتو